Tytuł: Seth Laime - Cień
Wiek: Wygląda na 21 ( w rzeczywistości ma jednak ponad 300 lat)
Płeć: Mężczyzna
Rasa: Smok
Stanowisko: Zachód - Zastępca dowódcy
Zdolność:
- Jako smok potrafi zionąć piorunami
- Posiada władzę nad nimi również w postaci ludzkiej
- Jest łapaczem, ma dostęp do snów swych ofiar (może ich uwięzić w świecie ze snu i robić znacznie mniej przyjemne rzeczy)
- Umie porozumiewać się z cieniami i prosić ich o pomoc
- Potrafi stać się niematerialnym cieniem
Jako smok jest koloru srebrnego z błękitnymi, rozżarzonymi runami na łuskach.
Charakter: Seth jest zdecydowanie zamknięty w sobie, ale ciekawski jeśli chodzi o sprawy innych. Nie lubi mówić niczego, co dotyczy jego przeszłości. Za to uwielbia wprost mieszać się w sprawy znajomych, tym bardziej jeśli oni tego nie chcą. Na ich szczęście zwykle szybko zapomina zasłyszane informacje, a przynajmniej tak twierdzi. Nie jest spokojnym typem, bywa impulsywny i czasami działa bez przemyślenia. Często pakuje się w tarapaty przez swoje decyzje. Nie umie się jednak przyznać do błędów. Nie wie co to wyrzuty sumienia, nie ma oporów przed zadaniem śmierci, nawet bezpodstawnie. Czasami bywa nawet okrutny i uparty. Jak coś sobie ubzdura, to nie ma zmiłuj. Często nie można mu ufać, pomoże jeśli widzi w tym interes dla siebie, lub jeśli coś go w sprawie zainteresuje. Lubi zadawać cierpienie innym tak psychiczne jak fizyczne, zabawa ich emocjami to pewnego rodzaju hobby. Jednak jeśli kogoś polubi, co zdarza się rzadko, zrobi dla tej osoby dosłownie wszystko.
Partnerka: brak, ale kto wie?
Życiorys: Seth od kiedy pamiętał był wojownikiem. Brał udział w tylu wojnach, że przestał już je liczyć. Niestety nie ominęła go zdrada. Tym bardziej bolesna, że przyszła ze strony najlepszego przyjaciela. Od tego momentu stał się znacznie bardziej nieufny, jakby bał się, że jeśli się otworzy, to pozwoli ponownie wkroczyć cierpieniu do duszy. Gdy grupa której przewodził, wpadła w zasadzkę, był świadkiem śmierci większości z nich. Dostał się do niewoli innych smoków. Były to bowiem czasy, kiedy rasy walczyły między sobą o dominację. A nikt chyba nie jest bardziej impulsywny, niż smok. Mimo licznych prób, nie udało mu się uciec. W końcu, z obawy przed nim, zamknięto go w najgłębszej czeluści, gdzie jedynym towarzystwem były dla niego cienie. Nic na szczęście nie trwa wiecznie. Udało mu się w końcu uciec i teraz, rządny zemsty, poszukuje odpowiedzialnych za krzywdy z przeszłości.
Rodzina: Ojciec Callen, Matka Moira, siostra Serenity
Inne:
Informacje dodatkowe:
- W wolnych chwilach uwielbia długie spacery
- Jest bardzo przesądny i często wróży ze starożytnych run
- Czasami bywa strasznie zamknięty w sobie, ma wtedy "swoje humorki" kiedy lepiej jest go unikać
- Jest uzależniony od nowo odkrytej czekolady
- Lubi rysować, co idzie mu całkiem nieźle
- Gra na skrzypcach, ale tylko jeśli jest pewien, że nikt nie słyszy
Steruje: Hafaza (hw) / saladira13@gmail.com
______________________________________________
Wiek: 24
Płeć: Kobieta
Rasa: Wampir
Stanowisko: Szpieg Główny Zachodniego Podziemia
Zdolność: Szybkie przemieszczanie się. Niebieski płomienie, które kontroluje. Silna i wytrzymała.
Aparycja: Wysoki i szczupła. Jasne blond włosy. Zielone oczy, które wszystko dojrzą.
Charakter: Miła i sympatyczna. Uważa, że wszystko kręci się w okół
niej. Dumna i odważna. Gdy chodzi o honor niczemu nie polegnie. Uwielbia
się śmiać. Ambitna. Kontroluje i dopina wszystko do końca.
Partner: Szuka
Życiorys: Rodzice nienawidzili jej. Oddali więc ją do adopcji. Po
tygodniu zabrała ją nowa rodzina. Miała wszystko i żyła na bogato. Ale
ona chciała jedynie zemst. Wyszła więc ukradkiem z domu. Przemierzyła
całe lasy i rzeki. Wreszcie ich znalazła. Mieli oni kolejne dziecko.
Nagle zauważyła dziwną postać. Nie zdążyła odetchnąć, a już nie żyła.
Obudziła się na trawie. Była głodna, a zarazem chciało jej się pić.
Zobaczyła zwierzę i rzuciła się na nie.
Rodzina: Eve - matka, Scott - brat, Matt - ojciec.
Inne: ---
Steruje: Pussy
_____________________________________________________
Tytuł: Lirael Clayr Potępiona
Wiek: 663
Płeć: Kobieta
Rasa: Demon
Stanowisko: Tropicielka Zachodu
Zdolność:
Charakter: Jest cwana i przebiegła. Nie przepada za towarzystwem, zwłaszcza innych z demonów. Słucha tylko przywódcy, a jeśli nikt nią nie przewodzi sieje chaos i zniszczenie. Zazwyczaj skryta w cieniu, unika kontaktów wzrokowych. Nie lubi czekać, jest niecierpliwa i agresywna, ale umie nad sobą zapanować. Jest tajemnicza i zazwyczaj małomówna.
Partner: -
Życiorys: Nie pamięta dzieciństwa tak dobrze, pamięta urywki przez mgłę. Razem z siostrą szwendała się po światach bez celu. Razem uczyły się Czarnej Magię, zabijały, prześladowały... Potem popełniły błąd i zostały złapane przez ludzi, były w tedy słabe i niezbyt doświadczone. Lirael widziała jak torturują i zabijają jej siostrę. Dała radę uciec i stara się nie wracać do przeszłości, która uczyniła ją silniejszą i bardziej niezależną za cenę krwi Sabriel.
Rodzina: Miała kiedyś siostrę - Sabriel, z którą była zżyta, ale... przepadała.
Inne:
Jako pies
Steruje: MłodaWilczyca (hw)
_____________________________________________________
Tytuł: Nimirelia "Lullaby" Tsinor
Wiek: 577 lat
Płeć: kobieta
Rasa: smok
Stanowisko: Szpieg Zachodu
Zdolność: Zionie ogniem i jest prawie całkowicie odporna na magię, co jednak nie przeszkadza jej posługiwać się kilkoma zaklęciami magii umysłu, natury i mroku. Potrafi też tworzyć bardzo realistyczne iluzje, a swoim śpiewem jest w stanie uśpić niemalże każdą istotę (stąd wziął się jej przydomek). Mimo że jest niewielką smoczycą, szybkość i zwinność w powietrzu i na lądzie czynią z niej trudnego przeciwnika. W swojej ludzkiej postaci świetnie radzi sobie z rozbrajaniem zamków i tropieniem. Słyszy i widzi lepiej niż ludzie, jest też od nich o wiele silniejsza, co dodatkowo daje jej sporą przewagę. Do walki w tej postaci używa rapiera i magii, nie lubi nowoczesnej broni.
Aparycja: Jest szczupła, dosyć niska i drobna. Ma błękitne, gadzie oczy z pionowymi źrenicami (na zdjęciu tego nie widać, nałożyła iluzję) oraz sięgające pasa zielone włosy, które mocno podkreślają jej jasną karnację. Na prawej dłoni ma tatuaż przedstawiający angielską fregatę. W garderobie Nimirelii królują luźne, zazwyczaj białe koszule, które najczęściej nosi do obcisłych, ciemnych spodni.
Charakter: Nimirelia jest dumną, zadziorną indywidualistką, która nienawidzi, gdy ktoś mówi jej co ma robić. Przestaje kwestionować rozkazy dopiero wtedy, gdy zacznie darzyć swego dowódcę szacunkiem. Ma ognisty temperament, zwykle nie potrafi utrzymać języka za zębami i nie bardzo obchodzi ją opinia tych, którzy nie są jej przyjaciółmi. Tych ma z resztą bardzo niewielu, gdyż przez ostatnie stulecie zdążyła mocno zamknąć się w sobie i przestały ją interesować kontakty towarzyskie. Woli w samotności wspominać starych przyjaciół, którzy już dawno odeszli. Wciąż bardzo za nimi tęskni i nie może wybaczyć sobie tego, że nie dała rady ich ochronić. Nie chce dzielić się swoim smutkiem z absolutnie nikim i gdy tylko chociaż wspomni się o tatuażu, robi się drażliwa i zaczyna, w najlepszym wypadku, syczeć, a w najgorszym pytający ląduje na ziemi z przetrąconym nosem i podbitym okiem. Ma dosyć specyficzne poczucie humoru, a jej odwagę często można nazwać zwyczajną głupotą, gdyż potrafi obsypywać wroga najgorszymi obelgami nawet wtedy, gdy ten jest od niej kilkakrotnie razy silniejszy lub przyparł ją już do muru. Nigdy nie waha się atakować, przez co często musi stosować odwrót taktyczny. Mimo, że Nimirelia wydaje się być oziębłą samotniczką, jest całkiem miła... chyba, że znielubi kogoś już na początku rozmowy. Wtedy zwykle taka konwersacja kończy się kłótnią i rzucaniem się sobie nawzajem do gardeł. Szybko wybacza i jeszcze szybciej się przywiązuje.
Partner: Brak
Życiorys: Lullaby wykluła się w średniowieczu i przez następne pięćset lat żyła na powierzchni, od czasu do czasu naprzykrzając się ludziom. Miała też wśród nich kilku przyjaciół (odmieńcy, którzy jakimś cudem się jej nie bali), przez co dość często zdarzało jej się mieszkać w ludzkich miastach. Smokobójcy nie byli wtedy zbyt groźni - ledwo dawali radę wytropić smoka, a co dopiero zabić go! Jedynym zagrożeniem dla Nimirelii były inne, wrogo do niej nastawione smoki, których również nie było za wiele, bo wolały trzymać się z dala od ludzi. Była szczęśliwa, nie musiała martwić się prawie o nic. Jednak z czasem to się zmieniało. Ludzie doskonalili się coraz bardziej w sztuce zabijania Mistyków. Chcieli wytępić wszystkich - nawet tych zupełnie nieszkodliwych. Nimirelia nie mogła zrozumieć dlaczego. Podczas gdy coraz więcej jej pobratymców schodziło do podziemi, ona uparcie trwała na powierzchni. Przez jakiś czas zamieszkiwała dosyć przytulną jaskinię w Alpach, które były mniej przystępne dla ludzi od jej rodzinnych Tatr. Nie licząc natrętnych turystów, nikt jej tam nie niepokoił. Do czasu, gdy wybuchła druga wojna światowa, oczywiście. Naziści, którzy szukali czegoś w Alpach, zaczynali coraz bardziej zbliżać się do jej leża, a im więcej ich znikało w "niewyjaśnionych okolicznościach" (czyli w jej paszczy), tym więcej się ich pojawiało. Gdy odwiedziła ją również jedna z pierwszych Hybryd, Lullaby zdecydowała, że pora podążyć za resztą Mistyków i również zejść do podziemi. Zamieszkała w Zachodnim Podziemiu, ale czasami zdarza jej się zajrzeć na powierzchnię.
Rodzina: Jakieś sto lat wcześniej jej rodzina osiadła w Środkowym Podziemiu. Nimirellia nie ma pojęcia czy którekolwiek z nich przeżyło atak.
Inne:
Jako smoczyca
Nimirelia uwielbia ludzką grę zwaną futbolem. Czasami pojawia się na powierzchni tylko po to, by pod osłoną iluzji oglądnąć sobie mecz w jakiejś nędznej spelunce.
Uwielbia szkicować, ale za nic w świecie nie pokaże nikomu swoich szkiców.
Steruje: Katiś1
___________________________________________
Wiek: 663
Płeć: Kobieta
Rasa: Demon
Stanowisko: Tropicielka Zachodu
Zdolność:
- Czasami przyjmuje wygląd czarnego psa.
- Posługuje się Czarną Magię.
- Ma wyostrzony zmysł słuchu, wzroku i widzi w ciemnościach. Nie ma rozwiniętego zmysłu dotyku, a węch ma słabo rozwinięty.
- Potrafi opętać kogoś i nawiedzać sny lub pokazywać komuś wizje
Charakter: Jest cwana i przebiegła. Nie przepada za towarzystwem, zwłaszcza innych z demonów. Słucha tylko przywódcy, a jeśli nikt nią nie przewodzi sieje chaos i zniszczenie. Zazwyczaj skryta w cieniu, unika kontaktów wzrokowych. Nie lubi czekać, jest niecierpliwa i agresywna, ale umie nad sobą zapanować. Jest tajemnicza i zazwyczaj małomówna.
Partner: -
Życiorys: Nie pamięta dzieciństwa tak dobrze, pamięta urywki przez mgłę. Razem z siostrą szwendała się po światach bez celu. Razem uczyły się Czarnej Magię, zabijały, prześladowały... Potem popełniły błąd i zostały złapane przez ludzi, były w tedy słabe i niezbyt doświadczone. Lirael widziała jak torturują i zabijają jej siostrę. Dała radę uciec i stara się nie wracać do przeszłości, która uczyniła ją silniejszą i bardziej niezależną za cenę krwi Sabriel.
Rodzina: Miała kiedyś siostrę - Sabriel, z którą była zżyta, ale... przepadała.
Inne:
Steruje: MłodaWilczyca (hw)
_____________________________________________________
Tytuł: Nimirelia "Lullaby" Tsinor
Wiek: 577 lat
Płeć: kobieta
Rasa: smok
Stanowisko: Szpieg Zachodu
Zdolność: Zionie ogniem i jest prawie całkowicie odporna na magię, co jednak nie przeszkadza jej posługiwać się kilkoma zaklęciami magii umysłu, natury i mroku. Potrafi też tworzyć bardzo realistyczne iluzje, a swoim śpiewem jest w stanie uśpić niemalże każdą istotę (stąd wziął się jej przydomek). Mimo że jest niewielką smoczycą, szybkość i zwinność w powietrzu i na lądzie czynią z niej trudnego przeciwnika. W swojej ludzkiej postaci świetnie radzi sobie z rozbrajaniem zamków i tropieniem. Słyszy i widzi lepiej niż ludzie, jest też od nich o wiele silniejsza, co dodatkowo daje jej sporą przewagę. Do walki w tej postaci używa rapiera i magii, nie lubi nowoczesnej broni.
Aparycja: Jest szczupła, dosyć niska i drobna. Ma błękitne, gadzie oczy z pionowymi źrenicami (na zdjęciu tego nie widać, nałożyła iluzję) oraz sięgające pasa zielone włosy, które mocno podkreślają jej jasną karnację. Na prawej dłoni ma tatuaż przedstawiający angielską fregatę. W garderobie Nimirelii królują luźne, zazwyczaj białe koszule, które najczęściej nosi do obcisłych, ciemnych spodni.
Charakter: Nimirelia jest dumną, zadziorną indywidualistką, która nienawidzi, gdy ktoś mówi jej co ma robić. Przestaje kwestionować rozkazy dopiero wtedy, gdy zacznie darzyć swego dowódcę szacunkiem. Ma ognisty temperament, zwykle nie potrafi utrzymać języka za zębami i nie bardzo obchodzi ją opinia tych, którzy nie są jej przyjaciółmi. Tych ma z resztą bardzo niewielu, gdyż przez ostatnie stulecie zdążyła mocno zamknąć się w sobie i przestały ją interesować kontakty towarzyskie. Woli w samotności wspominać starych przyjaciół, którzy już dawno odeszli. Wciąż bardzo za nimi tęskni i nie może wybaczyć sobie tego, że nie dała rady ich ochronić. Nie chce dzielić się swoim smutkiem z absolutnie nikim i gdy tylko chociaż wspomni się o tatuażu, robi się drażliwa i zaczyna, w najlepszym wypadku, syczeć, a w najgorszym pytający ląduje na ziemi z przetrąconym nosem i podbitym okiem. Ma dosyć specyficzne poczucie humoru, a jej odwagę często można nazwać zwyczajną głupotą, gdyż potrafi obsypywać wroga najgorszymi obelgami nawet wtedy, gdy ten jest od niej kilkakrotnie razy silniejszy lub przyparł ją już do muru. Nigdy nie waha się atakować, przez co często musi stosować odwrót taktyczny. Mimo, że Nimirelia wydaje się być oziębłą samotniczką, jest całkiem miła... chyba, że znielubi kogoś już na początku rozmowy. Wtedy zwykle taka konwersacja kończy się kłótnią i rzucaniem się sobie nawzajem do gardeł. Szybko wybacza i jeszcze szybciej się przywiązuje.
Partner: Brak
Życiorys: Lullaby wykluła się w średniowieczu i przez następne pięćset lat żyła na powierzchni, od czasu do czasu naprzykrzając się ludziom. Miała też wśród nich kilku przyjaciół (odmieńcy, którzy jakimś cudem się jej nie bali), przez co dość często zdarzało jej się mieszkać w ludzkich miastach. Smokobójcy nie byli wtedy zbyt groźni - ledwo dawali radę wytropić smoka, a co dopiero zabić go! Jedynym zagrożeniem dla Nimirelii były inne, wrogo do niej nastawione smoki, których również nie było za wiele, bo wolały trzymać się z dala od ludzi. Była szczęśliwa, nie musiała martwić się prawie o nic. Jednak z czasem to się zmieniało. Ludzie doskonalili się coraz bardziej w sztuce zabijania Mistyków. Chcieli wytępić wszystkich - nawet tych zupełnie nieszkodliwych. Nimirelia nie mogła zrozumieć dlaczego. Podczas gdy coraz więcej jej pobratymców schodziło do podziemi, ona uparcie trwała na powierzchni. Przez jakiś czas zamieszkiwała dosyć przytulną jaskinię w Alpach, które były mniej przystępne dla ludzi od jej rodzinnych Tatr. Nie licząc natrętnych turystów, nikt jej tam nie niepokoił. Do czasu, gdy wybuchła druga wojna światowa, oczywiście. Naziści, którzy szukali czegoś w Alpach, zaczynali coraz bardziej zbliżać się do jej leża, a im więcej ich znikało w "niewyjaśnionych okolicznościach" (czyli w jej paszczy), tym więcej się ich pojawiało. Gdy odwiedziła ją również jedna z pierwszych Hybryd, Lullaby zdecydowała, że pora podążyć za resztą Mistyków i również zejść do podziemi. Zamieszkała w Zachodnim Podziemiu, ale czasami zdarza jej się zajrzeć na powierzchnię.
Rodzina: Jakieś sto lat wcześniej jej rodzina osiadła w Środkowym Podziemiu. Nimirellia nie ma pojęcia czy którekolwiek z nich przeżyło atak.
Inne:
Nimirelia uwielbia ludzką grę zwaną futbolem. Czasami pojawia się na powierzchni tylko po to, by pod osłoną iluzji oglądnąć sobie mecz w jakiejś nędznej spelunce.
Uwielbia szkicować, ale za nic w świecie nie pokaże nikomu swoich szkiców.
Steruje: Katiś1
___________________________________________
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz